شب شنبه هفدهم رمضان سال دوم بعثت[1] مصادف است با حركت شبانه پيامبر (ص) از مكه مكرمه به مسجدالاقصي[2] و از آنجا به سوي آسمان‌ها[3] و سپس بازگشت به مكه معظمه. روايات ديگر معراج ایشان را شب دوشنبه الاول ربيع سال دوم بعثت، بيست‌ و يك رمضان شش ماه قبل از هجرت، بيست ‌و هفت رجب سال دوم هجرت،[4] هفتم ربيع اول، ماه رجب، ماه ذيقعده،[5] دوازدهم ربيع الاول، هفدهم رجب، اولين جمعه ازماه رجب[6] دانسته اند.

حضرت امام حسن مجتبی(ع) در نیمه رمضان سال سوم هجری قمری در مدینه به دنیا آمد[1]. کنیه ایشان ابومحمد و القاب آن حضرت سبط، زکی، مجتبی، سید، تقی، طیب، ولی و [2] بنا به روایات پیامبر(ص)القابی چون سید جوانان اهل بهشت، سبط اکبر، ریحانه الرسول[3] که حاکی از جایگاه رفیع ایشان است، در مورد آن حضرت صادر شده  است.

اول رمضان سال 65ق برابر است با مرگ مروان بن حکم بن ابی العاص(64-65ق) چهارمین حاکم اموی و اولین حاکم مروانی.[1] وی در سال دوم هجری و یا سال جنگ احد و یا خندق به دنیا آمد.[2] پدرش حکم بن ابی العاص مورد لعن پیامبر قرار گرفته و از مدینه اخراج شد تا اینکه عثمان(23-35ق) او را به مدینه بازگرداند و یکصد هزار درهم نیز به او بخشید.[3]

 

ولي‌الدين ابوزيد عبدالرحمن بن محمد معروف به ابن خلدون ، سياست مدار، جامعه شناس تاريخ نگار و فقيه مالكي مذهب در اول رمضان 732 قمري درتونس به دنيا آمد[1]. تحصيلات مقدماتي را نزد پدرش و سپس نزد علماي تونسي قران، تفسير، فقه حديث، رجال، فن شعر و فلسفه آموخت[2]. در بيست سالگي با سمت دبيري سلطان تونس وارد دنياي سياست شد[3] و نزديك به ربع قرن درگير چالش هاي سياسي فراواني گرديد.