توّابین، گروهی از شیعیان کوفه بودند که در جمادی الاول سال ۶۵[1] هـ ق به رهبری سلیمان بن صرد خزاعی به خونخواهی امام حسین (ع) قیام کردند[2]و در پیکار با امویان به شهادت رسیدند. آنان شیعیانی بودند که در جریان حادثه کربلاء از یاری امام حسین ع باز مانده بودند. از این رو خود را گناهکار دانسته از کرده خود سخت پشیمان بودند و تنها راه رستگاری و پذیرش توبه خویش را خونخواهی حسین بن علی و کشتن قاتلان او یا کشته شدن در این راه می‌دانستند[3]از این رو در تاریخ به توّابین شهرت یافتند[4]

 

  
ابوالقاسم محمد بن ابي بكر بن ابي قحافه فرزند خليفه اول از مادري به نام اسماء بنت عميس در شهر مدينه متولد گرديد  .اسماء هميشه ملازم فاطمه (ع) بود .او همان بانويي است كه حضرت زهرا درباره اش فرمود:(تنهاشما (اسماء) و علي(ع) مرا غسل دهيد.  محمد در دامن چنين بانويي پرورش يافت .او در سن سه سالگي پدر خودرا از دست داد  و مادرش بعد از مدتي با علي (ع) ازدواج كرد .
 

يكي  از سرشناس ترين مورخان عرب ، ابا محمد عبد الملك بن هشام بن ايوب المعافري الذهلي [1]مي باشد. درباره‌ی  زندگي ابا محمد اطلاعات زيادي در دست نيست به نظر مي رسد در شهر بصره به دنيا آمده باشد[2]معروف بودن او بيشتر به خاطر كتاب السيره النبويه يا سيره رسول الله  مي باشد كه باز نويسي و تلخيصي از سيرة ابن اسحق (85-151) است .[3]

حسن بن علي بن محمد (ع)امام يازدهم شيعيان بنا بر قول مشهورتر درروزجمعه، هشتم ربيع الاخر سال 232در شهر مدينه متولد شد [1].بعضي مؤرخان محل تولد حضرت را سامراءدانسته اند [2].نام مادر مكرمه حضرت ، حديثه مي باشد[3] كه در بعضي متون سوسن خوانده شده است [4].تنهاكنية امام ،ابومحمدوالقابش  الخالص ، الزكي ، الشافي ، الهادي ، الصامت والعسكري مي باشد. [5]  حضرت در كودكي همراه  پدرش امامهادي(ع) اجباراًمدينه را  به قصدسامراء ترك كرد. وتا پايان عمر در انجا ساكن بودند .[6]