شاید بشود ریشه تاریخی این شکل از ادعا را به عصر امام باقر(ع) برگرداند که یکی از غالیان زمان امام باقر(ع) به نام حمزه بن عمار می‌گفته است: من عرف الامام فلیصنع ما شاء فلا اثم علیه. و یکی دیگر از غالیان ائمه گفته است: من عرف الامام فقد حل له کل شیء کان حرم علیه. یعنی هرکس امام را بشناسد هر چیزی که قبلاً بر او حرام بوده، حلال می‌شود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید