واضح و روشن است که شهرت پیامبر(ص) به صفت «امین» به خاطر درست‏کاری و امانت‏داری آن حضرت است چون:

اولاً، امین مذکر آمنه نیست و مذکر «آمنه»، «آمن» است، بلکه «امین» صفت مشبهه است و «آمن » که مونث آن «آمنه» است اسم فاعل است. پس انتساب به آمنه در اینجا معنایی پیدا نمی‏کند.

ثانیاً، «امین» لقب پیام پیامبر است نه اسم و نام آن حضرت.

ثالثاً، گزارش‏های تاریخی و نوع تعامل مورخان و محققان و نیز جامعه عصر پیامبر(ص) با آن حضرت و لقب «امین» بیانگر این مطلب است که آن حضرت به سبب درستکاری و امانتداری به این لقب شهرت یافتند. 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید