دوران امامت امام جواد(ع) گرچه مقارن با شکوفایی نهضت ترجمه و ورود گسترده متون ترجمه‏شده‏ی غیراسلامی به فرهنگ اسلامی است، ولی به دلیل فشارهای سیاسی یادشده و همچنین به دلیل شهادت زودهنگام و کوتاه‏بودن مدت امامت آن حضرت(ع)، بیش از آنکه به شکل‏گیری یک نهضت علمی بیانجامد، به تقویت شبکه ارتباطی و مخفیانه امامت با شیعیان انجامید تا زمینه برای آمدن مهدی موعود(ع) و غیبت صغری آماده شود. با این حال و با همه‏ی فشارهای سیاسی اعمال‏شده از طرف حکومت، امام جواد(ع) در فرصت‏های مختلف به بازگویی و بیان معارف اهل بیت(ع) به جامعه اسلامی به‏خصوص جامعه شیعی اقدام می‏کرد.

مناظرات امام جواد(ع) با یحیی بن اکثم و سایر فقها و عالمان و دانشمندان که برخی از آنها هم در دوران کودکی امام صورت گرفته، نمونه هایی از این تلاش و اهتمام امام به عرضه معارف اهل بیت به جامعه است.

"اثبات الوصیه" گزارش می‏دهد: تعدادی از فقیهان و عالمان بغداد و شهرهای دیگر که بالغ بر هشتاد نفر بودند، قصد حج و مدینه کردند تا از این طریق امام جواد(ع) را که هشت ساله بیشتر نداشت، ببینند. وقتی که به مدینه رسیدند وارد خانه جعفر بن محمد شدند. عبدالله بن موسی برادر حضرت رضا(ع) بر آنها وارد شد و در صدر مجلس نشست و سپس شخصی صدا زد این فرزند رسول خدا(ص) است و هرکس سوال دارد از او بپرسد. آنها سوال‏هایی کردند، اما ‏های مناسبی دریافت نکردند و از شنیدن جواب‏های نادرست حیرت‏زده و نارحت شدند. بعد از مدتی امام جواد(ع) به همراه یکی از اصحاب خودش یعنی موفق خادم آمد و سوال کنندگان سوال‏های قبلی خودشان را این‏بار از آن حضرت(ع) پرسیدند و امام به خوبی و مطابق با سنت نبوی و معارف اهل بیت(ع) جواب آنها را دادند به‏طوری که همه پذیرفتند.[1]



[1]. مسعودی، علی بن حسین، اثبات الوصیه علی بن ابی‏طالب، قم: انصاریان، چ3، 1426ه.ق.، ص229.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید