پیش از پاسخ به این پرسش باید دانست که یکی از بزرگترین آسیب‏زنندگان به پیکر تشیع و باورهای جامعه اسلامی همین غالیان و غلوکنندگان بودند و هستند که با عقاید غلوآمیز بیشترین ضربه‏ها را بر بدنه‏ی فکری شیعه وارد کردند و چهره‏ی شیعه را در جامعه اسلامی و در منظر مذاهب دیگر تخریب ‏کردند؛ از همه مهمتر، در درون شیعه انشعاب و تفرقه به وجود آوردند. از این جهت، امام رضا(ع) با جدیت هرچه بیشتر با آنها برخورد می‏کرد و برای این منظور حتی اعتقاد غلوآمیز و بعضی از اوقات اسامی عده‏ای از سردمداران آنها را هم افشا می‏کرد، تا جامعه شیعی آنها را بشناسد و از آنها کناره گیری کند. امام رضا(ع) عقاید غلوآمیز غالیان را به‏طور مستدل رد می‏کرد و مردم را از سرانجام کار آنها آگاهی و هشدار می‏داد. در اقدامی دیگر آن حضرت(ع) در مقابله با غالیان، شیعیان را از رفت و آمد، ارتباط گرفتن و معاشرت با آنها منع می‏کردند و می فرمودند: «هرکس که با آنها (غلات و مفوضه) بنشیند، یا با آنها رفت و آمد کند یا با آنها بخورد، یا با آنها بیاشامد، یا با آنها وصلت کند یا به آنان همسر دهد، یا از آنان همسر برگزیند، یا امین آنان شود، یا آنان را بر امانتی امین گرداند، یا گفتارشان را تصدیق کند، یا به کوچکترین کلمه‏ای آنها را یاری کند، از ولایت خداوند عز و جل و ولایت پیامبر(ص) و ولایت ما اهل بیت(ع) خارج شده است.»[1]



[1]. شیخ صدوق، عيون أخبارالرضا(ع)، تهران: نشر جهان، چ1، 1378ه.ق.، ج2، ص203.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید