امام صادق(ع) در دوره‏ای از تاریخ اسلام می‏زیستند که سال‏های پایانی حکومت امویان و آغاز حکومت عباسیان است؛ امویان ضعیف شده ‏و با قیام‏های مختلفی ازجمله قیام‏های علویان و خوارج روبه‏رو بودند. اضافه بر آن، عباسیان از سال 100 هجری با هدف سرنگونی حکومت امویان حرکت خود را آغاز کرده بودند و توانستند در سال 132 امویان را سرنگون کنند.

این قیامها و حرکتهای سیاسی شکل گرفته علیه حکومت امویان باعث شد امویان کمتر بتوانند بر امام صادق(ع) اعمال فشار کنند. از طرف دیگر، عباسیان نیز برای تثبیت حکومت خود با قیام‏های متعددی از قبیل قیام خوارج و خونخواهی ابومسلم و قیام‏های علویان روبرو بودند.

 از سال 121 تا سال 145 هجری حکومت امویان و عباسیان درگیر این قیام‏ها و کشمش‏های سیاسی هستند و در این مدت زمینه مناسبی برای شیعیان فراهم می‏شود تا بتوانند ایده‏ها و معارف اهل بیت(ع) را منتشر کنند، به‏ویژه اینکه امام صادق(ع) یک فرصت‏شناسی و دوراندیشی به خرج دادند و به‏جای داخل‏شدن در جنبش‏های سیاسی و حمایت از آنها به ترویج و گسترش معارف اهل بیت(ع) و تقویت مبانی فکری شیعه پرداخت.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید